به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا، سنگآهن ماده اولیه تولید فولاد و یکی از مهمترین مواد معدنی راهبردی جهان به شمار میرود که نقش تعیینکنندهای در توسعه صنایع فولادی، زیرساختهای عمرانی و رشد اقتصادی کشورها دارد و ایران نیز با برخورداری از ذخایر قابل توجه سنگآهن، یکی از کشورهای دارای ظرفیت مناسب برای توسعه زنجیره ارزش فولاد محسوب میشود.
جدیدترین آمارهای منتشر شده از سنجههای عملکردی برنامه هفتم توسعه وزارت صنعت، معدن و تجارت درباره ذخایر قطعی اکتشاف سنگآهن مربوط به سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مجموع ذخایر قطعی این ماده معدنی به ۴۲۸ میلیون و ۵۶۷ هزار و ۲۴۰ تن رسیده است که بررسی آمارها از تمرکز بخش عمده این ذخایر در چند استان معدنی کشور حکایت دارد.
بر اساس این آمار، استان کردستان با ۱۹۷ میلیون و ۲۰۴ هزار و ۱۴ تن، بزرگترین دارنده ذخایر قطعی اکتشاف سنگآهن کشور بوده و به تنهایی حدود ۴۶ درصد از مجموع ذخایر شناساییشده را در اختیار داشته که این موضوع نشان میدهد استان کردستان مهمترین قطب ذخایر سنگآهن کشور به شمار میرود.
پس از کردستان، استان یزد با ۱۵۰ میلیون و ۵۵۴ هزار و ۶۲۵ تن و سهمی معادل حدود ۳۵ درصد در جایگاه دوم و استان خراسان رضوی نیز با ۲۹ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۲۰۰ تن و حدود ۶.۸ درصد از مجموع ذخایر، رتبه سوم را به خود اختصاص داده است.
همچنین استان همدان با ۲۸ میلیون و ۵۴۸ هزار و ۵۰۰ تن و سهمی نزدیک به ۶.۷ درصد و استان هرمزگان با ۹ میلیون و ۶۰۳ هزار و ۴۲۷ تن معادل حدود ۲.۲ درصد از کل ذخایر، در رتبههای چهارم و پنجم قرار گرفتهاند.
سهم سایر استانها از ذخایر قطعی سنگآهن
در حالی که پنج استان مذکور بیش از ۹۶ درصد از کل ذخایر قطعی اکتشاف سنگآهن کشور را در اختیار دارند، میزان ذخایر در سایر استانهای دارای ذخیره فاصله قابل توجهی با آنها دارد؛ بهطوری که استان زنجان با شش میلیون و ۳۱۷ هزار و ۶۲۲ تن، استان فارس با شش میلیون و ۲۰۹ هزار و ۸۵۲ تن، خراسان جنوبی با ۴۵۳ هزار تن، استان سیستان و بلوچستان با ۲۸۸ هزار تن، اصفهان با ۱۳۰ هزار تن، کرمان با ۹۵ هزار تن و آذربایجان شرقی با هشت هزار تن در ردههای بعدی قرار گرفته که این اختلاف چشمگیر نشان میدهد ذخایر قطعی سنگآهن ایران همچون بسیاری از مواد معدنی دیگر، در چند استان دارای پتانسیل معدنی متمرکز شده است.
گفتنی است؛ این آمار که اخیرا از سوی وزارت صمت منتشر شده آخرین داده رسمی از ذخایر قطعی اکتشافی سنگآهن در کشور است که مربوط به سال پایان سال ۱۴۰۳ بوده و نشان دهنده آن است که پراکندگی جغرافیایی این ذخایر همچنان محدود به تعداد اندکی از استانهای معدنی کشور است و در ۲۰ استان کشور هنوز ذخایز قطعی اکتشافی ثبت نشده است.